Spek en eieren

Wegens veel kapot in de keuken en weinig tijd: een spek en eieren van vlug-vlug-vlug:

* pikante gehaktballetjes

* witlofblad met gesmolten camembert

* toastje met zalmmousse (met veel dank aan Marleen)

De mensen

‘Wat zouden de mensen zeggen?’
Perceptie.
Perceptie is soms ontzettend lastig, ook manipuleerbaar en soms heerlijk.
Ik trek me steeds minder aan van wat andere mensen denken, en Anouk doet daar naarstig aan mee.

Het werkt be-vrij-dend, en je verliest er niks mee. Want wie daar niet mee om kan, heeft zelf een probleem. En ook dat is perceptie. Hm.

Update: Jan trekt zich daar nooit iets van aan. En dat maakt hem de (h)eerlijkheid zelve. Hij is wel gemanierd hoor mensen, zeer erg zelf. Alleen af en toe eventjes niet.

Passioneel

Als wij samen iets ondernemen, zoals een simpele grote afwas in de keuken, of een weekend weg, of een reis naar de Ardennen, of een geboortekaartje maken, of een babytje plannen, dan doen we dat samen.

Jan denkt na, gaat zitten, denkt nog meer na, gaat weer zitten, praat, besluit, beslist, en komt dan niet meer op zijn beslissing terug.
Ik denk na, ga niet zitten, maar praat terwijl ik denk en denk nog meer als ik naar mezelf luister. Ik beslis iets, verander dat tijdens dezelfde zin opnieuw, denk, praat, verander van gedacht en heb nog altijd niet beslist.

Jan dacht aan een baby en aan hoe die gekweekt zou worden, hoe dat financieel en organisatorisch zou lukken, hoe hij het zag. Ik dacht aan kindje, dikke buik, dat fantastische zwangeren, dat baren, dat drinken geven en knuffelen. Aan voorlezen en vertellen, aan spelen.

Het resultaat is een dochter van meer dan vijf maanden, met reuzehonger, blinkerogen en een paar dikke billen. En ze eet zo proper dat we maar één slabbetje per week nodig hebben. En zelfs dan nog.

Goed

Goed gevoel:

* anouk is terug van sportkamp, en heeft het megagoed gesteld.

* Senne is een echt schatje, en hij zat op mijn schoot.

* De doopsuiker van Senne is echt mooi, en het meest origineel van al de doopsuikers die ik al gezien heb.

* het is weekend, mijn huis moet opgeruimd worden en ik ben moe.

* Ons weekend alleen komt dichterbij, en er zijn concrete plannen.

* We eten zondag stoverij met frietjes op het schoolfeest.

Dat alles, en nog veel meer, stemt ons hier ten huize zeer erg blij. Goed.

Geboren

Er is een klein babytje geboren in onze familie!

Een mannetje, en hij liet wat op zich wachten, maar oh, hij is er nu ten volle.

En morgen mogen wij gaan kijken. En blij dat we zijn. Joepie-jij.

Op mijn nachttafel (II)

Straftijd van Lieve Blancquaert.

Omwille van zeer grote herkenbaarheid in de verhalen. Literair vind ik het niet, maar wel zeer confronterend en echt levensecht. Vooral Jeroen beroert mij, door zijn grote nuchterheid, zijn zware waarheid en het noodlot van het leven dat rust op zijn schouders.

Op mijn nachttafel

Op mijn nachttafel ligt nu: Gedichten voor gelukkige mensen – Bart Moeyaert. Ik heb de bundel gekregen van iemand die ik heel erg bedank hiervoor, want ik hou er nu al veel meer van dan ik gedacht had. Tederheid troef, en nooit té zeemzoeterig, hij is een meester, Meneer Moeyaert, en blinkt uit in veel.

Nachtuilen en vroege vogels

De liefste wens die ik voor mijn verjaardag wens is een dag in mijn bed met mijn lief. Gewoon een hele dag. Eten, drinken, tv kijken, slapen, weer eten en nog andere dingen doen. Babbelen, gieren van ‘t lachen, vrijen, nadenken en fantaseren over ons leven.

Om maar te zeggen hoe weinig tijd wij samen in bed doorbrengen. Jan gaat vroeg slapen, ik net niet; ik werk lang en hou van de nacht. We leven op een ander ritme en meestal is dat heel erg fijn. Ik slaap graag langer, en dan staat hij altijd met plezier op met de kindjes. Heel fijn van hem. ’s Avonds voeden en lang werken zijn mijn deel, ik geef er echt niet om.

Ik lees sedert kort weer als ik niet kan slapen. Ik lees het liefst erg cliché, in mijn bed, tussen nacht en dag, als mijn hele huis slaapt, mijn bed ook. Dan ben ik daar alleen, mijn boek en ik. Geen storen aan op dat moment. Ik stel het stoppen met lezen dan altijd uit: nog 4bladzijden. Nog 2. Nog dit hoofdstuk. Nog die bladzijde. Nog eventjes. Nog. Nog.

Waar en wanneer leest u het liefst?

The day after

Van een hele nacht uitgaan kan een mens zijn hoofd zo’n zeer doen. Maar de tintelingen in mijn lijf en de herinnering aan vannacht maken dat ruimschoots goed. We moeten dat meer doen, wij.

Zo is ze echt (II)

Met dank aan (de mama en papa van) Sarah en Pascal voor de foto’s.