De Dardennen

Wij hebben er een weekend dardennen opzitten, wij.

In Jéhonville, welbepaald. Als u de indruk hebt dat dat een stad is (lees ‘ville’ in het woord), dan hebt u het deftig mis. Want het gehucht bestaat uit ongeveer zes huizen en een paard en koe of drie.
Als u echter denkt dat er omwille van die grootschaligheid niets te beleven valt aldaar, dan hebt u het weeral deftig mis. Er was daar dit weekend kermis, en volgend weekend ook. Met één tent en één kraam.
Voorts had je daar een huis dat verhuurd werd. En in dat huis, daar zaten wij. Met elven, zowaar. Het was een ruim huis, met alles erop en eraan, een grote tuin, een trampoline en een zwembad. Het kostte iets meer dan 300 euro (schoonmaak en verbruikskosten inbegrepen) voor een weekend. Er was een wasmachine, een droogkast, een afwasmachine en een sauna (daar moest je 2 euro per halfuur voor betalen). Wij hebben daar niet gewassen, en met de hand afgewassen, maar ‘t zijn gemakken als een mens met kinders reist. Wat wij daar wel gedaan hebben: gegeten, geslapen( veel te weinig), gelachen, Anouk van hilarische familieverhalen voorzien (merci, Joetje), genoten én onze dames-wijn-Pinot-gris-omdat-de mannen-toch bier-drinken toch door de mannen laten opdrinken toen wij al aan het slapen waren.
De dames plannen een tegenoffensief, een echte ladiesnight, met mooie films en witte wijn. En de heren, ewel, die mogen op de kinderen letten.
Dames, ‘t is maar een woord.