Op de leesplank

In de doos voor de kleinste zitten momenteel:
héél véél Guido van Genechten, gewoon omdat ze zo mooi zijn, zijn boeken. Ze zijn sober, duidelijk en vallen compleet in de leefwereld van de peuters. Ze kunnen bergen fantasie aan, en wij hebben er hier een hoop, en daar houden wij zo van.
‘Mini wordt wakker’ en ‘In het pikkedonker’ van Kitty Crowther, omwille van dezelfde soberheid, de heerlijke details en de lieve, realistische verhaallijn.
Stilaan slingert nu ook opnieuw het werk van Velthuijs binnen, want ik blijf het heerlijk vinden. De illustraties kunnen me elke keer opnieuw enorm bekoren, hij is een meester in het tekenen en ik vind dat hij veel anderen in veel opzichten overtreft.

Dit wordt vast en zeker ronde 2: alle boeken die eventjes aan de kant werden gelegd, omdat Anouk er ondertussen te groot voor was geworden, komen één voor één terug. Mijn god, wat is dat fijn.