Bijna terug
augustus 7, 2010
De lach van de oudste.
De knuffel van de waterpokkenmie.
De gil van de kleinste,
of de zoen van mijn lief.
Ik weet niet waarnaar ik het meest verlang.
Maar ik zal blij zijn als ik de bel hoor.
De lach van de oudste.
De knuffel van de waterpokkenmie.
De gil van de kleinste,
of de zoen van mijn lief.
Ik weet niet waarnaar ik het meest verlang.
Maar ik zal blij zijn als ik de bel hoor.
Genieten!
Diegene die dicht bij je staan missen, aftellen tot ze terugkomen! Het kan een beetje pijn doen maar…het wil zóveel zeggen!
Ik tel ook af tot woensdag, dan komt mijn prins terug. Op die dag vertrekken onze drie dametjes en wordt het opnieuw aftellen! Het wordt voor mij “herkanaliseren” van energie gedurende die tien dagen met onze twee jongens alleen (ik besef pas dat ik dan in grote minderheid zal zijn!).
Leuke dag voor jullie samen!