Passioneel

februari 23, 2008

Als wij samen iets ondernemen, zoals een simpele grote afwas in de keuken, of een weekend weg, of een reis naar de Ardennen, of een geboortekaartje maken, of een babytje plannen, dan doen we dat samen.

Jan denkt na, gaat zitten, denkt nog meer na, gaat weer zitten, praat, besluit, beslist, en komt dan niet meer op zijn beslissing terug.
Ik denk na, ga niet zitten, maar praat terwijl ik denk en denk nog meer als ik naar mezelf luister. Ik beslis iets, verander dat tijdens dezelfde zin opnieuw, denk, praat, verander van gedacht en heb nog altijd niet beslist.

Jan dacht aan een baby en aan hoe die gekweekt zou worden, hoe dat financieel en organisatorisch zou lukken, hoe hij het zag. Ik dacht aan kindje, dikke buik, dat fantastische zwangeren, dat baren, dat drinken geven en knuffelen. Aan voorlezen en vertellen, aan spelen.

Het resultaat is een dochter van meer dan vijf maanden, met reuzehonger, blinkerogen en een paar dikke billen. En ze eet zo proper dat we maar één slabbetje per week nodig hebben. En zelfs dan nog.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: