MijnRestaurant

mei 9, 2008

Gisteren heb ik geboeid naar de (laatste tien minuten, want wij hadden nog zon en warmte buiten, en dat is leuker dan tv) nominaties gekeken. Niet omwille van de nominaties zelf, of misschien wel een beetje, maar vooral voor de reacties die mensen geven als ze kritiek krijgen.
Kritiek geven is niet gemakkelijk. Alleen goede bazen slagen erin kritiek te geven die opbouwend werkt, en die de andere nog zin te geven om door te werken. Om kritisch te zijn, moet je bovendien ook empathisch zijn, want je moet op voorhand kunnen inschatten hoe jouw kritiek bij die andere belandt. Empathisch, dat wel, maar er zijn grenzen.
Kritiek krijgen is ook niet gemakkelijk. Vaak lijkt het negatief, en meestal krijg je kritiek als je iets niet of minder goed gedaan hebt. Maar sommigen kunnen beter om met kritiek dan anderen. Getuige: de dames uit Hasselt en Micheline en Jelle uit Leuven. Zo nederig en zo sereen.
Zo (h)eerlijk oprecht. Jullie zullen nog veel leren. En veel groeien.

Dit alles wil niet zeggen dat criticasters mogen blijven bestaan. Ongegronde en oneerlijke kritiek is smerig. En die zou verbannen moeten worden naar de verste uithoeken van de hel.
Mevrouw van Antwerpen, het is een beetje kleinzielig om elke kritiek op je eigen handelen weg te wuiven alsof het een leugen is. Het is nog kleinzieliger om andere mensen, die wel positieve kritiek krijgen, uit te lachen. Shame on you, lady. Shame on you.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: