Tralala

mei 14, 2008

(Viva. Viva.
Klappenandjes. Klappenandjes.
Viva. Viva.
Klappenandjes. Tralala.
)*

Bij de eerste ‘Viva’ glimmen haar ogen. Bij de tweede ‘Viva’ gaan de handjes in de lucht.
Bij ‘klappenandjes’ lacht ze, en draait ze haar handjes van ‘tralala’.
Bij de tweede reeks ‘viva’ wordt ze uitzinnig, draait haar hele lichaampje rond, incluus handjes.
Na ‘tralala’ zegt ze ‘tatata’.

Een mens zou er waarlijks melig van worden, van kleine dochters. Zo melig dat ik mezelf erop betrap dat ik het neurie én zing als ik op weg ben naar de tram.

* Met dank aan Marleen voor het liedje

Advertenties

Eén reactie to “Tralala”

  1. ... said

    Het moet heerlijk zijn, zich zo te verliezen in een moment vol vreugde, vol echtheid…

    Ik kan het bijna proeven in je woorden…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: