In tgeval dat

maart 30, 2009

Akelig mooi. Just In Case.

Klik door naar de zomercollectie 2009.

Een perfect spel tussen kleuren, het is weinigen gegeven.

Ik denk dat ik al weet waar ik mijn trouwjurk haal.

Advertenties

Keukenmeidenverdriet

maart 30, 2009

God, ik ben er nog altijd niet uit wie het schoonste Westvlaamse woord heeft gepost.
Maar aangezien het geschenk nog niet klaar is, maakt dat eigenlijk niet zoveel uit.

Een ander mooi woord heeft niks van doen met ons dialect, maar is toch ook een beetje wonderbaarlijk mooi.

Keukenmeidenverdriet.

Iemand een idee?

Paaseiers

maart 29, 2009

Oh, god, wat komt Pasen zo dichtbij.
Laat me dat nu één van de fijnste periodes van het jaar vinden.

Ik wil dit jaar écht weer Pasen, met eitjes rapen en rieten mandjes.

Alleen lijkt dat bij ons zo immens belachelijk op onze wannabe-terras en tuin. Met enkel één leuke verstopplek buiten, geef ik zo vlug de moed op.

Mijn grootouders dan maar. Die hebben een prachtige tuin en idem dito bos. Zolang er geen sprake is van onteigeningen, poneer ik dit jaar mijn eitjes daar.

Want, zeg nu zelf, wie wil geen eieren verstoppen in een bos dat zo geweldig is dat zelfs kabouters er tot leven komen?

dsc_3551

dsc_3587

dsc_3590

Kalender deel 2.

maart 26, 2009

We hebben onze fruit-en groentenkalender gepimpt. Nu het toch regent dat het geen naam heeft, en Anouk dat bovendien leuk blijft vinden: knippen en plakken. Een tip: maak hem voldoende groot en lamineer, dan kun je hem goed en lang gebruiken.

Wie er ééntje wil op A3-formaat voor de kindjes, geef een seintje, ik heb er twee ten optelle, in kleur. Via een mailtje met naam en adres.

Naar Mariakerke zijn er trouwens al vijf onderweg, Els.

fruitengroeten-gepimpt1

Blaasmeesters

maart 22, 2009

blaarmeersen

Het woord ‘Blaasmeesters’ leefde hardnekkig in haar hoofd. Dat het Blaarmeersen was, benadrukten we eindeloos. Maar daar had ze geen gehoor naar. Jaren lang gingen wij naar de Blaasmeesters.

Nu kan ze erom lachen, want ze weet het zelfs niet meer. Ze vindt haar eigen-zelf-van-vroeger zo grappig, dat ze me keer op keer uithoort. ‘Mama, toe, nog één keer, hoe was ik toen ik klein was?’

Dat weet ze eigenlijk al, ze was grappig en babbelde -toen al- aan één stuk door. Ze zei ‘Jezeltje’ tegen Jezus en ze kuste haar liefje op de mond in de tweede kleuterklas. Waardoor ze manend verboden werd te kussen met ‘vreemden’, want die dragen ziektes in hun mond. Had iemand op school verteld. Waarna ze maanden, bij iedereen die we kenden, vroeg of het familie was, want dat leek haar veiliger.

Nu begint onze tocht naar de Blaarmeersen helemaal van vooraf aan. Met handjes en zand. En dat eeuwige spel tussen die twee.

clarisse-blaarmeerse

Voor het eerst

maart 22, 2009

eerste-breiwerkje-anouk

In haar pyama, met blote voetjes, in de zetel.
Stiller dan ooit.
Zij die haar kennen, weten dat haar stilte zeldzaam is.

Haar tongetje iets uit haar mond. Twee krampachtige handen en een ingespannen blik.

‘Ik zal het nooit kunnen’, zuchtte ze een week of wat geleden. En akkoord, wat begon met 10 steken op één rij, eindigde algauw in zeven.

Maar het plezier ervan heeft haar te pakken.
En de naalden tikken stevig door.

Mijn god, waarom hebben ze al dat handwerk in de lagere school toch afgeschaft? Het zorgt voor intens plezier, onderhoudt concentratie, verfijnt met hopen de fijne motoriek en brengt zoveel leuks naar boven.

Ik ben pro, alleszins. Echt echt pro.

maart 19, 2009

schoentje2

schoentje

Ze stapt.
Deze keer echt. En met plezier.

5 porties

maart 16, 2009

Dames van 9 staan al eens stil bij ’t leven. Bij ziek zijn, sterven, eten en drinken.
Anouk vroeg zich af of ze voldeed aan de regel van vijf.
Vijf stukken fruit en groenten per dag.
Eén manier om het zelf bij te houden én te achterhalen, die bovendien nog wat fruit en groenten eten in de hand werkt: een fruit-en groentenkalender.
De kalender houdt drie weken lang netjes bij wat ze allemaal eet, wat groenten en fruit betreft, dan toch.

fruit-en-groentenkalender

Wat blijkt na 2 weken? We halen het, op sommige dagen met gemak. Al moet ik er eerlijk in zijn: die extra wortel gaat er vlugger in. Maar over het algemeen: we komen er met gemak. Een goede les voor mij, om nog maar eens te beseffen hoe belangrijk het is.
Zou het voor moeilijke eters geen duwtje in de rug zijn, of werkt het eerder averechts?

Mijn tekenboek

maart 12, 2009

Van een fantastisch nichtje in de familie krijgt Anouk altijd zeer verrassende geschenken.
Zonder te overweldigen met grote budgetten, tovert ze altijd een glimlach op ons gezicht.

Zo was er eens de map vol kaartjes. Allerlei postkaarten, de zotste het eerst. Met visjes en kleuren en uitnodigende tekeningen. Ze liggen al lang op een hoopje, en soms, voor een bijzondere dag, klautert Anouk de stoel op, richting kaart. Voor die ene kaart die ze zo graag wil geven.

Zo was er nu, met Nieuwjaar; dit boek:

mijn-tekenboek

Het boek is uitgegeven bij Lemniscaat en hier kun je er meer over lezen.
het is van de hand van Pascale Estellon, een binnehuisarchitecte, die blijkbaar ook weet hoe ze kinderen aan het fantaseren moet zetten. Het is hilarisch, doordacht en nonchalant tegelijk.

Dit lijkt mij al even leuk (scroll door naar pagina 17).

Eindelijk gedaan met dat saaie binnen-de-lijnen kleuren.
Fantasie is hier de boodschap.

MijnMuze

maart 12, 2009

Omdat hij mij telkens opnieuw inspireert en aanmoedigt.
Omdat hij van zichzelf vindt dat hij niet pakt op foto’s.
Omdat ik hem bij de vorige post eventjes over het hoofd had gezien.

Mijn vent.
(de foto is technisch zo slecht en verkeerd getrokken dat hij er schoon van wordt. De foto hé. Jan vind ik altijd mooi.)

jan