Dingen Die De Ochtendspits Aangenaam Maken

februari 11, 2010

Een goede nachtrust.
Een baby die nog eventjes slaapt terwijl gij u klaar maakt. Zoals in douchen, koffie maken en andere kinderen prepareren.
Andere kinderen die meegaande zijn: pipi potje, en tanden poetsen en al.
Een baby die nog altijd slaapt als je fruit en brood klaarmaakt voor in de boekentas.
Samen ontbijten.
Muziek opleggen die de oudste én ikzelf graag horen.
Door de sneeuw tjaffelen met: baby in de draagdoek (Lang Leve De Draagdoek), peuter in de sneeuw, en 10-jarige die alles in goede banen probeert te leiden. ‘Doe uw stevige schoenen aan, mama. De tram is daar, ik loop wel voor. Hou u vast, mama. Clarisse, kom hier.’

Oef.

Mijn eerste ochtend alleen met de kinderen is gelukt. Het was leuk, zelfs. Met sneeuwballen gooien en naar Novastar luisteren.
Ik ben alweer thuis van half tien, en dat is schoon zo.
Nu nog fulltime gaan werken erbij, en we zijn weer op dreef.

Maar dat werken, dat is pas voor april.

Oef.

Advertenties

9 Reacties to “Dingen Die De Ochtendspits Aangenaam Maken”

  1. Els said

    Zo romantisch zou het alle dagen moeten zijn.
    Je kent hét gezegde van mijn liefste schat: “organiseren én relativeren”, meer moet je niet doen. Ik hoor al veel mensen zeggen: ppfffff was het maar zo simpel. En toch, als ik op een moeilijk moment aan die uitspraak denk, helpt het me de rust te behouden!

  2. Kruimel said

    Rustig aan genieten.
    wat mis ik die dagen (gelukkig éénmaal per week wel nog)

  3. Marie said

    @Els: Ik zal héél véél aan W. denken als ik er alleen voor sta.
    @Kruimel: Ik mis ze nu al. Ik pleit voor vrije woensdagen, al komt dit gevoel nooit meer helemaal terug, I know.

  4. Huguette said

    @els : laat je dierbare man eens een video’tje maken met dat zinnetje en zijn guitige knipoog erbij. Het zal ons allemaal helpen!

    Marie, ik wordt blij van al dat ‘kleine’ geluk dat je elke dag ondervindt met je gezinnetje. Weet je, eigenlijk zijn er iedere dag opnieuw ontelbare momenten waar een mens gelukkig van wordt. Als je er oog voor hebt…En dat heb jij gelukkig. Ik ga er aan denken als ik chagrijnig loop te klagen en te zagen.

  5. rik sohier said

    Dan zitten wij knusjes onze stuutjes binnen te spelen en metje zegt: ” Marie, och arme “.
    Groetjes.
    Peter

  6. tante ingrid said

    Ik herken dat verantwoordelijkheidsgevoel van Anouk, die zorg voor….
    Als oudste van 9 had ik onderweg naar school altijd een hoop kleine gasten om voor te zorgen.Naast eigen zussen ( in de jaren 50..)vervoegde ons onderweg nog wel een of ander kleintje.En dat langs één voor die jaren toch al drukke weg.
    Later in Zottegem als 10-jarige boodschappen doen op woensdag met 1000BF op zak en ervoor zorgen dat de peperkoek zeker van Maes-Rommens kwam, want ons pa stond erop omdat dit een firma was uit eigen (geboorte)-streek.
    Ja, het lot van de oudste: zoals Roger zegt: toen ik tien jaar werd, zei m’n moeder : nu ben je groot, nu moet je het voorbeeld geven!…..En ik geloofde het nog ook.
    Maar met die gebundelde kracht komen jullie wel de ochtendspits door en straalt de kracht van de Verbinding!

  7. Nikita said

    “peuter in de sneeuw”, “tanden poetsen”
    Ek hou van die manier hoe jy jouself uitdruk in jou taal! Ek lees graag Nederlands – my Oupa is in Noord-Brabant gebore.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: