Vraag van de dag

mei 7, 2008

‘Wil je me dat* dan allemaal leren, dat ik dan later niet de hele tijd moet bellen om al die dingen te vragen, zoals jij altijd naar metje belt, mama?

* Dat is lasagne, soep, bladerdeeggebakjes en couscous

Mama zijn en worden

januari 31, 2008

sms: ‘…van iemand die voelt dat zij bijna mama zal zijn’.

Ik moest erom glimlachen, om die sms, die ik enkele weken geleden kreeg. De dikke buik loog er niet om. Het waggelen ook niet.

Ik vind mama’s die op het punt staan te bevallen mooi. Erg mooi. Die stralen, en hebben iets aparts. Iets onoverwinnelijks. Iets dat te maken heeft met ‘het geheim verbond van het mama-zijn’. Het is melig, ik weet het, maar ja, dat is het nu eenmaal.  Het beroert alles in je lijf en in je hoofd. En het voelt heerlijk aan. En dat anderen het wat over-the-top vinden, dan neem je er graag bij. Het kan je immers geen barst schelen, wat anderen dan denken. Tot iemand iets slechts, negatiefs over je kleintje zegt. Ho ho, die hormonen. Ze razen. En je kunt er niks aan doen. Superalert voor alle subtiele zinnnen.
(Denkt aan: ‘Amai, ze wordt mooi’. Ze is al altijd erg mooi geweest in mijn ogen. Al altijd. En ze zal dat ook altijd blijven. Voor altijd.)

Er is bijna een nieuwe mama in het verbond. Een kakelverse, frisse mama. Voor het eerst. Bijna mama van een kakelvers kindje. Welkom. Je zult veel voelen, dat je tot voor kort nog nooit gevoeld hebt. En ’t is fijn.